ที่มา:
ปพจน์ ธรรมเจริญพร ได้ทุนเรียน Computer Science ที่อเมรืกา แต่รัฐเห็นว่าควรจับไปฝึกภาษาและเตรียมความพร้อมก่อน ปพจน์จึงหลงเข้าไปอยู่ใน Brewster Academy, New Hamshire ได้พบเพื่อนและครูดีๆมากมาย มีความซาบซึ้งตรึงใจด้วยกันก่อนจากมา สามเดือนต่อมา ปพจน์ก็พบตัวเองอยู่ในโรงเรียน Blair Academy, New Jersey ซะแล้วววว



คัดลอกจากบันทึกของปพจน์ในบอร์ด ts51.org...
***********************Part1*****************************

มาถึงได้สองสามวันแล้ว คนที่นี่ดูต้อนรับดี อาจารย์สุดจะเป็นกันเอง (ดีมากๆ) เด็กก็คุยดีแต่บางที..หรือหลายทีก็คุยกันเอง ช่วยเหลือบ้าง(พวก prefect) แต่บรรยากาศยังไม่ได้ friendly มากมาย บางทีก็ไม่ได้คุยอะไร เพราะคุยมะถูกง่ะ

ตอนแรกมาถึงก็เจอรูมเมทแก้ผ้าอยู่ (เหวยยย) โชคดีที่เค้าปิดทัน

สิ่งแวดล้อม สวยงาม ไม่มีเลค แต่ตึกดูดี โรงยิมกัลัง under constuction อยู่ มีสนามเป็นเนื้อที่เยอะกว่าตึกเรียนอีกมัั้ง หนามบอล หนามเมกันบอล หนามเบสบอล หนามเทนนิส สารพัด
เด็กที่อยู่ยังไม่มากันหมด เพราะ class begins at 9 sep ก็เลยเจอแต่พวกบ้ากีฬา ตอนแรกก็ตกใจ เจอผู้หญิงเล่น field hockey ขาเป็นกล้ามมัดๆๆๆๆๆๆ เหอๆ

หอเรา Internet SUCKSSSS, no blocking anything, but undownloadable anything ง่า แบบเมื่อวานเล่น skype กะเพลง จะโหลดโปรแกรมมาลง 21MB ล่อไปครึ่งชม.!!! จะบ้าตาย

อืมมม อะไรอีก อ๋อ เมื่อวานเสีย self เหอๆ ไป register AP physics โดนครูเค้าถามว่า อืมมม เรียนผิสิกส์มามั้ย เราก็ตอบดิบดี ครับ โรงเรียนผม science schoolll, we learn science A LOT and HARD. เค้าก็จับเราไปดูแล็บ ลากรถครึดดดดดบนรางอะ แล้วก็บอก draw graph between distance and time เราก็ไม่มั่นใจ เพราะเค้าเอามือลาก แรงมานไม่คงที่ (ใช่มะ) เลยมั่วเส้นตรงไป เค้าก็ถามเจาะ เจาะ เจาะ แบบ เอาอะไรมาพิสูจน์ มีหลักถานเหรอ แรงผมคงที่เหรอ แล้วเค้าก็ให้เราวาดอีกที เหอ เหอ ตอนนั้นเสีย self นึกไรไม่ออกเลย ตอนเดินออกมานี้ งง ใบ้แดร๊กซ์ ไปเลย เห้อออออ

จบข่าว




********************* Part2 *****************
hmm... อยากเล่าความหงอยเหงานิดหน่อย

ตอนที่เรามาถึง ก็ได้รู้ว่าโรงเรียนยังไม่เปิดดี มีแต่นร.กีฬา กะ int'l ตอนที่เจอนร. int'l ก็มีแต่ Korean ราวๆ 50% เหอๆ หยังกะว่าพวก Korean กะลังวางแผนอพยพพลเมือง เพราะถามหลายโรงเรียนจะเห็นพวก Korean เกินกว่า 41.97% (ไม่มีที่มา...แบบว่ารู้เอง) สงสัยว่าจะมีแผนตลบอเมริกา (เหรอ)
นอกนั้นก็มี taiwanian, hong konggian (มั่ว) แต่พวกนั้นจะเปน sophomore ไม่ก็ junior อารมณ์แบบ รู้จักกันดัอ่ะ
เมื่อวานตอนที่เราขึ้นรถบัสไปซื้อของที่ market ข้างล่าง -- คือลงเขาไปอ่ะนะ พวกเกาหลีกับไต้หวันไรงี้ก็จะคุยกกันถูกคอ สนุกสนาน
ปล่อยเรานั่งหงอยเหงา เราก็พยาายามแสดงความ friendly ด้วยการเข้าปายทักทาย พอรู้ชื่อเสดก็พยายามคุยต่อนิดหนอย เช่น กีฬาที่เล่น
(จริงๆนึกออกอย่างเดียว) หลังจากนั้นก็หมดเรื่องคุย นั่งเงัยบบบบบ

พอถึง market อารมณ์น้องๆ walmart เลย เด็กเอเชียที่รู้จักกันมาก่อนก็จะเดินเกาะกลุ่ม คว้ารถเข็น ดิสคัสกันว่าจะซื้ออะไรตุนที่ห้องดี
เราเดินตามหลังเงียบๆ ผ่านประตูห้าง คว้าตะกร้าแล้วก็เดินหา detergent อย่างโดดเดี่ยว...
แต่เมื่อเจอพวกนั้นอีกที มานก็จะเกาะกลุ่มกันเช่นเคย... เราก็ได้แต่ยิ้ม say hi แล้วก็เดินสวนไป...
(อยากมี someone someone กุมมือฉัน...)
ขากลับพยายามอีกครั้ง ด้วยการถือของเด็กไต้หวันนาม lawrence (เด็กเกาหลีกะไต้หวันที่มานี่...สุดกระแดะ ทิ้งชื้อที่ติดตัวมา เปลี่ยนเป็นอังกริดกันหมด
น่าละอายแทนต้นตระกูลนัก!!!) ไปส่งถึงห้องต่างหอ--จริงๆอยู่ติดกัน แหะๆ--เค้าก็ขอบคุณ พร้อมบอกว่าอยากมาเที่ยวก็มาได้ รู้สึกใจชื้นเล็กน้อย

วันนี้ มี trip ไปเที่ยวเช่นเคย เดินทางไปถึงห้างที่มีหลายๆตึก rockaway เช่นเคย วันนี้เค้าให้เราสองชัวโมง เราก็เดินเข้่าประตูห้าง ซักพัก กลุ่มเกาหลีก็
จะเกาะกันแล้วก็เดินไป.. มีฝรั่งกรูปเล็กๆก็เดินแยกไป... ไผ่ก็เดินซื้อของตัวเอง--lonely เราเองก็เลยได้่เดินโดดเดี่ยวอีกครั้ง 2ชั่วโมงผ่านไป รวงร้านมากมายที่เราเดินผ่าน
เดินดูของที่ขายเรื่อยเปื่อย เดินผ่านคนมากมายแต่ไม่รู้จักใคร แล้วก็ไม่ได้คุยกับใครเช่นกัน



6 Sept.... Laew

Class begins at 9 Sept......